جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٥٦ - فضيلت على(ع)
صعب و مستصعب بودن كلام معصومين (ع)
(١) ٤- باز قطب راوندى به اسنادش از امام صادق- ٧- روايت مىكند كه فرمود: مردمى نزد امام حسين- ٧- آمدند و گفتند: اى ابو عبد اللَّه در مورد فضيلتى كه خدا در شما قرار داده براى ما سخن بگوييد.
حضرت فرمود: شما نمىتوانيد آن را تحمّل كنيد و طاقت بياوريد. گفتند: چرا مىتوانيم تحمّل كنيم. فرمود: اگر راست مىگوييد دو نفر از شما به كنارى برويد و من به يك تن از شما بگويم اگر تحمّل كرد، به شما نيز بگويم.
پس دو نفر از آنان به گوشهاى رفتند و حضرت با يكى سخن گفت. ناگهان حيران برخاست و راه خودش را گرفت و رفت. پس رفقايش با او سخن گفتند، اما او پاسخى نداد، پس همه برگشتند و رفتند[١].
تقاضاى نقل فضيلت از امام حسين (ع)
(٢) ٥- باز حديثى با همين سند روايت شده است كه مردى خدمت امام حسين- ٧- آمد و گفت: در باره فضائل خودتان با من سخن بگو. حضرت فرمود: تو قادر بر تحمّل آن نيستى. مرد گفت: اى فرزند رسول خدا- ٦- چرا مىتوانم. حضرت حديثى را براى او فرمود، هنوز سخن امام تمام نشده بود كه موى سر و محاسن آن مرد سفيد شد و حديث را از ياد برد. امام حسين- ٧- فرمود: خداوند رحمتش كند، فهميدم كه حديث را از ياد برده است[٢].
فضيلت على (ع)
(٣) ٦- قطب راوندى با اسنادش از امام صادق- ٧- روايت مىكند كه:
خداوند پيامبران اولو العزم را به وسيله علمشان به ساير پيامبران ترجيح داده است. و
[١] مختصر البصائر: ص ١٠٧ و ١٠٨.
[٢] مختصر البصائر: ص ١٠٧ و ١٠٨.