جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٥٣٠ - خط رومى بر ديوار خرابه شام
حرفهاى قبيح به من مىشنواند. در زبان نبطى لقبش «بوزينه ده» بود.
سالى حج بجا آوردم و به ملاقات امام صادق- ٧- رسيدم و سلام كردم از حالم پرسيد؟ سپس ابتدائا به من فرمود: «بوزينه ده مرد». گفتم: كى؟ فرمود:
همين ساعت. رفتم و همان روز و ساعت را نوشتم، وقتى كه به كوفه رسيدم، برادرم به ملاقاتم آمد از او در باره كسانى كه در آبادى ما مردهاند پرسيدم؟ گفت: «بوزينه ده» مرد. گفتم: كى؟ گفت: روز فلان و ساعت فلان، يعنى همان وقتى كه مولايم امام صادق- ٧- فرموده بود[١].
پيش بينى صحيح امام سجاد (ع)
(١) ٤٠- عمران بن على حلبى مىگويد: شنيدم كه امام صادق- ٧- فرمود: وقتى امام زين العابدين- ٧- را با اهل بيت پيامبر نزد يزيد- لعنة اللَّه عليه- آوردند، آنان را در خرابهاى كه ديوارهايش سست بود قرار دادند.
يكى از آنها گفت: ما را در اين خرابه قرار دادند تا بر سر ما خراب شود.
يكى از نگهبانان اين را شنيد و به زبان قبطى گفت: اينها را بنگريد مىترسند كه ديوار بر سر آنها خراب شود و اين بهتر است از آنكه فردا بيرون بياورند و يكى بعد از ديگرى گردنشان را بزنند. امام سجاد- ٧- فرمود: به اذن خدا هيچ يك از اين دو نمىشود. و همين طور هم شد[٢].
خط رومى بر ديوار خرابه شام
(٢) ٤١- داود بن فرقد روايت مىكند كه: نزد امام صادق- ٧- از شهادت امام حسين- ٧- و برده شدن فرزندش به شام سخن به ميان آمد.
امام صادق- ٧- فرمود: وقتى كه امام سجّاد- ٧- به زندان
[١] بحار الأنوار: ٤٧/ ٨١، حديث ٧١.
[٢] بحار الأنوار: ٤٦/ ٧٠، حديث ٤٧.