جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٤٩٤ - مخلوق بودن قرآن كريم
كنم و به آن تبرّك جويم. نشستم و يادم رفت كه براى چه آمدهام. وقتى خواستم برخيزم و بروم، حضرت انگشترش را به سوى من انداخت و فرمود: نقرهاى مىخواستى پس به تو انگشتر داديم و يك انگشترى بهرهبردى، خداوند گوارايت كند[١].
مساوى بودن علوم اهل بيت (ع)
(١) ٤- ابو هاشم مىگويد: فهفكى از امام حسن عسكرى- ٧- پرسيد: چرا زن كه ضعيف است يك سهم و مرد كه قوى است، دو سهم ارث مىبرد؟! حضرت فرمود: چون بر زن، نه جهاد واجب است و نه نفقه و خرجى خانواده و نه ديه كسى را مىپردازد. ولى مرد همه اينها را دارد.
با خود گفتم: به من گفته بودند كه ابن ابى العوجاء همين مسأله را از امام صادق- ٧- پرسيد و آن حضرت نيز همين پاسخ را فرموده بود.
در اين هنگام امام عسكرى- ٧- رو به من كرد و فرمود: بلى همين مسأله ابن ابى العوجاء بود. و پاسخ يكى است. و آنچه براى آخر ما گذشته، بر اوّل ما نيز گذشته است و اوّل و آخر ما در علم، مساوى هستيم و (اما) رسول خدا- ٦- و امير مؤمنان- ٧- فضل (مضاعف) خودشان را دارند[٢].
مخلوق بودن قرآن كريم
(٢) ٥- ابو هاشم مىگويد: با خود گفتم: دوست دارم بدانم كه نظر ابو محمّد امام عسكرى- ٧- در مورد قرآن چيست؟ آيا آن مخلوق است يا نه؟ در حالى كه قرآن، غير خداست.
حضرت رو به من كرد و فرمود: آيا به تو نرسيده آنچه از امام صادق- ٧-
[١] بحار الانوار: ٥٠/ ٢٥٤، حديث ٨.
[٢] وسائل الشيعه: ١٧/ ٤٣٧، حديث ٣.