جلوههای اعجاز معصومین - راوندی، قطب الدین - الصفحة ٤٢١ - دور بودن ظالمين اهل بيت(ع) از شفاعت پيامبر
(١)
دلايل و براهين امام شهيد حسين بن على (ع)
سخن گفتن سر بريده امام حسين (ع)
(٢) ١- منهال بن عمرو مىگويد: در دمشق بودم كه ديدم سر حسين- ٧- را مىبرند و مردى در جلو، سوره كهف را تلاوت مىكرد تا اينكه به اين آيه رسيد:
أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْكَهْفِ وَ الرَّقِيمِ كانُوا مِنْ آياتِنا عَجَباً[١]. پس خدا آن سر را به زبان فصيح گويا ساخت و گفت: شگفتتر از اصحاب كهف، كشته شدن من و حمل سر من مىباشد[٢].
دور بودن ظالمين اهل بيت (ع) از شفاعت پيامبر ٦
(٣) ٢- قطب راوندى با سندى طولانى از مهران اعمش نقل مىكند كه: در موسم حجّ در طواف خانه خدا بودم، مردى را ديدم كه دعا مىكند و مىگويد: خدايا! مرا ببخش ولى مىدانم كه نخواهى بخشيد.
مىگويد: از اين سخن، لرزيدم و نزديك او رفتم و گفتم: اى مرد! تو در حرم
[١] يعنى:«( اى رسول ما) تو پندارى كه قصّه اصحاب كهف و رقيم، در مقابل اين همه آيات قدرت و عجائب حكمتهاى ما واقعه عجيبى است»؟( سوره كهف، آيه ٩).
[٢] بحار الانوار: ٤٥/ ١٨٨، حديث ٣٢.