عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٥٧ - صفات انبيا در گفتار ملا صدرا

هر شيئى عمق و حقيقت آن را مى‌يابند و نياز به سؤال براى درك عمق حقايق پس از شنيدن اول ندارند و اين نهايت نورانيت عقل آنان و روشنايى و صفاى نفس آن بى‌بديلان و بى‌نظيران و بندگان خاص حضرت رب العزه است.

انبياى الهى اول بار هر چه را از مصدر وحى و عالم غيب و جهان سر مى‌شنوند تا ابد در حافظه آنان مى‌ماند و در هرگونه فراموشى به روى آن بزرگواران بسته است؛ زيرا نفس پاك و قلب صافى آنان متصل به لوح محفوظ است و هادى راه معنا ندارد حقيقت و حقايق گرفته شده از عالم غيب را فراموش كند كه آنچه را گرفته وسيله هدايت و حجت حق بر خلق عالم است، آنچه در بعضى كتب به عنوان صحت نسيان نبى آمده غلط محض است.

انبيا از هر جهت داراى صحت فطرت و سلامت طبيعت و معتدل المزاجند، خلقت آن‌ها كامل و از جهت درون و برون و ظاهر و باطن تام و كامل و در منتهى درجه سلامت و صحت‌اند.

اينان اگر معتدل المزاج و صحيح الفطره و سالم الطبيعه نبودند، در جدال با اهل جدل و مناظره با ماديگران و اهل دانش و جنگ با شجاعان كافر و مشرك براى اعتلاى كلمه حق و ريشه كن كردن درخت باطل و طرد طاغوت و طاغوتيان موفق نبودند، در حالى كه در قرآن مجيد و كتب حديث و تاريخ مى‌خوانيد كه آن بزرگواران در تمام زمينه‌هاى حيات مردمى موفق و طايفه‌اى پيروز و بهروز و حاكم و غالب بودند.

آرى، رشد و كمال آن هم در حد اعلا جز به فطرت سالم و طبيعت صحيح و بدنى سالم و قوى عنايت نمى‌شود.

انبياى الهى داراى بيانى ساده و عبارات و كلماتى روشن و در حد عالى فصاحت و بلاغت بودند و به همين خاطر مى‌توانستند عالى‌ترين مسائل الهى و حقايق ربانى‌