عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١١٢ - هوا و هوس از ديدگاه امام على

آرزوها يك امواج زودگذر و ناپايدار مغزى نيستند كه لحظاتى سر بركشند سپس فرو بنشينند، بلكه آرزوها همواره سطوح روانى امروز را كه روياروى حقايق و واقعيات و متأثر از آن‌هاست مى‌تراشد و مى‌خراشد و قشرى از مفاهيم حقيقت‌نما و مطلوب‌نما درآينده را بر آن سطوح مى‌چسباند و جلو فعاليت‌هاى طبيعى روح را مى‌گيرد، اينان در فرداهاى بدون ديروز و امروز زندگى مى‌كنند و به همين علت است كه درك و اشتياق به ابديت از افق روح محو مى‌شود و بجاى آن فرداهاى موهوم جانشين مى‌گردد، آيه‌اى در قرآن كريم سرگرم شدن به آرزو را به اين نحو مورد توبيخ قرار مى‌دهد:

[ربما يود الذين كفروا لو كانوا مسلمين\* ذرهم يأكلوا و يتمتعوا و يلههم الأمل فسوف يعلمون‌][١].

كافران [هنگام روبرو شدن با عذاب‌] چه بسا آرزو مى‌كنند كه كاش تسليم [فرمان‌هاى خدا] بودند.\* بگذارشان تا بخورند و [با لذايذ مادى و زودگذر] كامرانى كنند، و آرزوها، سرگرمشان نمايد؛ سپس [حقانيت اسلام و فرجام شوم خود را] خواهند فهميد.

[١] - حجر( ١٥): ٢- ٣.