عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٩١ - صدق در ايمان
[أولئك الذين صدقوا و أولئك هم المتقون][١].
اينانند كه [در ديندارى و پيروى از حق] راست گفتند، و اينانند كه پرهيزكارند.
صدق در ايمان سرمايهاى عجيب و مايه او سرمايه فوقالعادهاى است، شخصيتهايى چون سلمان، ابوذر، مقداد، رشيد، حجر، عمار، بلال، ميثم، كميل و... به وسيله صدق به آن مقامات بلند ملكوتى رسيدند.
بسيارى از مردم به محضر رسول خدا ٦ مشرف شدند و اظهار ايمان كردند، ولى خداوند متعال صريحا در قرآن مجيد ادعاى آنان را در اظهار ايمان مردود دانست و از آنان به عنوان غير مؤمن يا منافق و يا دروغگو ياد كرد، آيات كتاب را در اين زمينه بنگريد:
[قالت الأعراب آمنا قل لم تؤمنوا و لكن قولوا أسلمنا و لما يدخل الإيمان في قلوبكم][٢].
باديهنشينان گفتند: ما [از عمق قلب] ايمان آورديم. بگو: ايمان نياوردهايد، بلكه بگوييد: اسلام آوردهايم؛ زيرا هنوز ايمان در دل هايتان وارد نشده است.
[إذا جاءك المنافقون قالوا نشهد إنك لرسول الله و الله يعلم إنك لرسوله و الله يشهد إن المنافقين لكاذبون][٣].
چون منافقان نزد تو آيند، مىگويند: گواهى مىدهيم كه تو بىترديد فرستاده خدايى. و خدا مىداند كه تو بىترديد فرستاده اويى، و خدا گواهى مىدهد كه يقينا منافقان دروغگويند.
[١] - بقره( ٢): ١٧٧.
[٢] - حجرات( ٤٩): ١٤.
[٣] - منافقون( ٦٣): ١.