عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٦٤ - متعظ مستعد

[واما من عصمه الله بنور التأييد وحسن التوفيق وطهر قلبه من الدنس فلا يفارق المعرفة والتقى فيستمع الكلام من الاصل ويترك قائله كيف ما كان قال الحكماء: خذ الحكمة من افواه المجانين‌]

متعظ مستعد

امام صادق ٧ در اين جملات به متعظ مستعد اشاره مى‌كنند:

اما كسى كه به نور تأييد و حسن توفيق از جانب حضرت دوست از افتادن در ورطه هلاكت محافظت شده و قلب خود را از هرگونه آلودگى جهت تأثيرگيرى از مواعظ پاك كرده، از فضاى با معناى معرفت و تقوا مفارقت نكرده و نمى‌كند، توجه دارد كه اصل سخن را بشنود نه سخن را با توجه به گوينده كه چنين انسان موفقى كار به حقيقت سخن دارد نه به كسى كه سخن را مى‌گويد، او سخن و معناى آن را مى‌گيرد و سخنگو را هرچه باشد و هركه باشد رها مى‌كند. حكما فرموده‌اند:

حكمت را از دهان ديوانه‌ها هم شده بگيريد.

آرى، كسى كه دنبال هدايت است و عاشق حكمت و به حقيقت مى‌خواهد راه رشد و كمال را بپيمايد به اصل سخن كار دارد نه به سخنگو، او انسانى پند گيرنده است گرچه پند بر ديوار نوشته شده باشد و يا پند دهنده ديوانه و يا دشمن حق باشد كه جهان و هرچه در آن هست براى قلب بيدار موعظه و پند است.