عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٣٣ - داستان جريح و مادر او

هيچ نغمه موزونى شيرين‌تر و دلنشين‌تر از كلمه مادر نيست، بلكه زيباترين آهنگ همين نداى مادر است، اين كلمه هرچند كوچك ولى بسيار پرمعنى و از نور عشق و اميد سرشار است؛ زيرا تمام عواطف قلبى از مهر و دلدادگى، رقت و روحانيت در آن نهفته است.

در زندگانى انسان همه چيز مادر است، در حالت غم و اندوه، مادر نويدبخش، هنگام نوميدى و بدبينى، او روزنه اميد و در روزگار افتادگى و ناتوانى او موجد نيرو و قدرت است.

بلى، مادر سرچشمه محبت و دلبستگى، گذشت و بخشش است و كسى كه مادرش را از دست داده ديگر سينه‌اى كه او را در آغوش گيرد، دستى كه او را نوازش دهد و چشمى كه از او نگهبانى كند نخواهد يافت.

در صحنه طبيعت همه چيز نمودار مادر است و همه از عالم مادرى سخن گويند، خورشيد مادر كره زمين است كه با تابش خود آن را زنده نگاه مى‌دارد و پرورش مى‌دهد و پيش از آن كه با نغمه امواج دريا و ترانه نهرها و نواى روح‌بخش پرندگان و صداى چرخ آبكش‌ها آنرا نخواباند زمين را وداع نمى‌گويد و كره زمين نيز به نوبه خود مادر مهربان درختان و گل‌ها و گياهان است كه آن‌ها را به وجود آورده به‌