عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٢٥ - نيكى به پدر و مادر

[واما فى باب العشرة فدارهما وارفق بهما واحتمل اذاهما نحوما احتملا عنك فى حال صغرك ولا تضيق عليهما مما قد وسع الله عليك من المأكول والملبوس ولا تحول وجهك عنهما ولا ترفع صوتك فوق اصواتهما فان تعظيمهما من امر الله تعالى وقل لهما باحسن القول وألطفه فان الله لايضيع اجر المحسنين‌]

در باب سلوك و معاشرت با والدين بايد طريق مدارا و رفق رعايت شود و فرزند بايد توجه داشته باشد كه اگر اذيتى از ناحيه آنان به او برسد براى خدا تحمل كند، آرى، اى فرزند! ايشان در كودكى تو زحمت بسيار كشيده و از تو رنج بى‌شمار ديده‌اند، اگر اكنون كه هر دو پير شده‌اند از آنان رعايت كنى و متحمل آزار آنان شوى سهل باشد.

از آنچه از خوراك و پوشاك خداوند كريم به تو عنايت كرده بر آنان سخت نگير و روى محبت از آنان برمگردان و صدا در برابر صداى آنان بلند مكن، گفتارت با آنان از روى مهر و لطف باشد، تعظيم آنان تعظيم خداست و توجه داشته باش كه خداوند مهربان اجر مردم نيكو كار را ضايع نمى‌كند.