عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٤ - روا كردن حاجت مسلمان
و خداى عزوجل دو فرشته بر او مىگمارد، يكى از طرف راست و ديگرى از جانب چپش تا از خدا برايش آمرزش خواهند و براى برآوردن حاجتش دعا كنند. سپس فرمود: به خدا قسم كه رسول خدا شادتر است به برآوردن حاجت مؤمن وقتى خبرش به حضرت رسد از خود صاحب حاجت[١].
عن ابى المعتمر قال: سمعت اميرالمؤمنين ٧ قال: قال رسول الله ٦:
ايما مسلم خدم قوما من المسلمين الا اعطاه الله مثل عددهم خداما فى الجنة[٢].
ابى معتمر مىگويد: از اميرالمؤمنين ٧ شنيدم مىفرمود: رسول خدا ٦ فرمود: هر مسلمانى كه به طايفهاى از مسلمانان خدمت كند، او را نسزد جز اين كه خداوند به شماره آنان از خدمتكاران بهشتى به او عطا فرمايد.
|
بوديم اگر من و تو بهر كار يار هم |
بود اتحاد ما سبب افتخار هم |
|
|
با ما اگر كنار نيايد فلك چه غم |
آن به كه ما جدا نشويم از كنار هم |
|
|
شايد كه چون نجوم سماوى ز نور مهر |
روشن كنيم محفل شبهاى تار هم |
|
|
تا دوست مىتوان شدن از دشمنى چه سود |
با اين كه خار و گل نبود در شمار هم |
|
|
ما را ز هيچ كس به جهانى پاى كم نبود |
بوديم اگر به راه وفا دستيار هم |
|
[١] - الكافى: ٢/ ١٩٥، باب قضاء حاجة المؤمن، حديث ١٠؛ بحار الأنوار: ٧١/ ٣٢٨، باب ٢٠، حديث ٩٩.
[٢] - الكافى: ٢/ ٢٠٧، باب فى خدمته..، حديث ١؛ وسائل الشيعة: ١٦/ ٣٨٠، باب ٣٤، حديث ٢١٨١٤.