عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩١ - انفاق امام على

آن كاشف قرآن كه خدا در همه قرآن‌

كردش صفت عصمت و بستود على بود

آن عارف سجاد كه خاك درش از قدر

از كنگره عرش برافزود على بود

آن شاه سرافراز كه اندر ره اسلام‌

تا كار نشد راست نياسود على بود

آن قلعه گشايى كه در قلعه خيبر

بركند به يك حمله و بگشود على بود

چندان كه در آفاق نظر كردم و ديدم‌

از راه يقين در همه موجود على بود

اين كفر نباشد سخن كفر نه اين است‌

تا هست على باشد و تا بود على بود

سر دو جهان جمله ز پيدا و ز پنهان‌

شمس الحق تبريز كه بنمود على بود[١]