پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٤٥ - بردبارى و گذشت

نمى‌كنى؟!

امام مجتبى عليه السّلام در پاسخ برادر فرمود: به فردى كه مسلط بر اوضاع است و هرچه بخواهد مى‌گويد و هركار بخواهد انجام مى‌دهد، چه بگويم؟

منقول است روزى مروان حكم امام مجتبى عليه السّلام را دشنام داد وقتى سخنش پايان يافت امام حسن عليه السّلام فرمود:

اگر آن‌چه را گفتى راست است خداوند پاداش راستگويى‌ات را بدهد، و اگر دروغ مى‌گويى خداوند دروغت را كيفر دهد و كيفر الهى به مراتب سخت‌تر از بازخواست من است. روايت شده روزى يكى از غلامان حضرت خيانتى انجام داد كه سزاوار كيفر بود و حضرت دستور به تنبيه او داد.

غلام عرضه داشت. مولاى من! قرآن مى‌فرمايد: (وَ الْعافِينَ عَنِ النَّاسِ؛ آنان كه از گناه مردم در مى‌گذرند).

حضرت فرمود: «از تو گذشتم»

غلام عرض كرد: (وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ؛ خداوند نيكوكاران را دوست دارد.)

امام عليه السّلام در برابر خواسته غلام فرمود: «تو در راه خدا آزاد هستى و حقوقت را دو برابر قبل خواهم پرداخت.»[١]

مبرّد و ابن عايشه نقل كرده‌اند: مردى شامى حضرت را سواره ديدار كرد و به ناسزاگويى وى پرداخت. امام حسن عليه السّلام او را پاسخ نداد و سكوت كرد وقتى ناسزاگويى آن مرد پايان يافت امام عليه السّلام جلو آمد و بر او سلام كرد و لبخندى زد و فرمود:

اى پيرمرد! تصور مى‌كنم غريبه هستى و گويى امر بر تو مشتبه شده، اگر بخواهى از تو

[١] . بحار الانوار ٤٣/ ٣٥٢.