پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٦٦ - در دوران رسول اكرم صلى الله عليه و اله

و دشمنى داشته باشد، دشمنم.

انس بن مالك مى‌گويد: روزى امام حسن عليه السّلام، بر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و اله وارد شد، خواستم او را از پيامبر دور كنم، حضرت فرمود:

«و يحك يا انس! دع ابني و ثمرة فؤادي، فانّ من آذى هذا آذاني و من آذاني فقد آذى اللّه»؛[١]

واى بر تو انس! فرزند دلبندم را به حال خود رها كن هركس او را بيازارد مرا آزرده و آن‌كه مرا بيازارد، خدا را آزرده است.

رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله همواره دهان امام حسن و گلوى امام حسين عليهما السّلام را غرق بوسه مى‌ساخت، گويى حضرت با اين كار مى‌خواست اذهان مردم را به ماجراى مهمّى كه به شهادت آن دو بزرگوار ارتباط داشت، متوجه گرداند و مراتب مهر و محبّت متقابلى را كه با يكديگر داشتند، ابراز دارد و آن‌ها را مورد تأييد قرار دهد.

امام حسن عليه السّلام محبوب‌ترين مردم نزد رسول خدا صلّى اللّه عليه و اله به‌شمار مى‌آمد، بلكه عشق و علاقه رسول اكرم صلّى اللّه عليه و اله به امام حسن و برادرش حسين عليه السّلام به پايه‌اى بود كه حضرت سخنرانى خود را قطع مى‌كرد و از منبر فرود مى‌آمد و آن دو بزرگوار را در آغوش مى‌گرفت. همگان مى‌دانستند كه نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و اله در موضع‌گيرى‌هاى خويش، هيچ‌گاه تابع خواسته‌ها و عواطف و احساسات شخصى نيست، بلكه بر اين بود كه مسلمانان را به عظمت و مقام و جايگاه برجسته اين دو امام همام، آگاه سازد.

چه يادآورى شد بيانگر راز احاديث و روايات فراوانى است كه در

[١] . اهل بيت، از توفيق ابو علم ٢٧٤، سنن ابن ماجه ١/ ٥١.