پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٣ - ١٢ موضعگيرى امام حسن عليه السلام

مجروح امام مجتبى عليه السّلام را بر تختى به مدائن انتقال دادند ...»[١]

٣. اين بار به هنگام نماز، وى را با خنجر مجروح ساختند.[٢]

١٢. موضع‌گيرى امام حسن عليه السّلام‌

به گفته شيخ مفيد (ره): «وقتى امام حسن عليه السّلام در امور مردم انديشيد، با بصيرت كامل پى برد كه مردم از يارى‌اش دست شسته و با مقاصد شومى كه در دل دارند، به ناسزاگويى و تكفير او پرداخته و خونش را حلال و اموالش را به يغما بردند و تنها از شر و فتنه پيروان خاص خود و هواداران پدر بزرگوارش در امان بود و اين جمعيت توان مقاومت در برابر سربازان شام را نداشت. از اين‌رو، معاويه طى نامه‌اى وى را به آتش بس و برقرارى صلح فرا خواند و نامه‌هاى يارانش را كه در آن‌ها متعهد شده بود، خون امام را بريزند و او را به معاويه تسليم كنند، برايش فرستاد و يادآور شد در صورتى كه امام به اين درخواست پاسخ مثبت دهد، اجراى شروط زيادى را بر خود لازم بشمرد، و بندهايى را در آن پيمان‌نامه مطرح كرد، كه در صورت وفاى به آن‌ها، منافع عموم ملحوظ مى‌شد، ولى امام عليه السّلام بدان‌ها مطمئن نشد و پى‌برد كه معاويه بدين وسيله تصميم فريب و ترور وى را دارد، ولى به جهت پايان دادن به جنگ و اجراى آتش‌بس، ناگزير به پذيرش آن شد. زيرا همانگونه كه در توصيف يارانش يادآور شديم، آنان حق وى را نشناختند و بر او شوريده و سر مخالفت برداشتند و بسيارى از آن‌ها خون وى را حلال شمرده و درصدد تسليم او به دشمن برآمدند و پسر عمويش از يارى وى دست برداشت و به دشمن او پيوست و اكثريت مردم دنيا را به آخرت ترجيح دادند»[٣]

[١] . ارشاد ١٩٠.

[٢] . ينابيع الموده ٢٩٢.

[٣] . ارشاد ١٩٠- ١٩١.