ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥١٩ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

تا سى نفر از محدثين را نام مى‌برد) به كمك و قيام مردم همراه با زيد و با پسرش براى جهاد بر ضد حاكم زمان برخاسته و از حركتشان طرفدارى كرده‌اند .... در كتاب «تاريخ طبرى» و «الاغانى» اصفهانى همراهى و طرفدارى اين‌ها و ديگران ذكر گرديده است. و در بعضى آن‌ها چنين نقل شده است كه محدثان و فقها به يارى زيدى‌ها اجماع و اتفاق داشتند و تنها بعضى‌ها را خارج از آن اتفاق دانسته‌اند.

پس اگر بخواهم به اين مذهب خود را نسبت دهم مى‌دهم، ولى من از قواعد اين مذهب و روش آن در جرح و تعديل و قبول روايات آگاهى ندارم. اگر به آن مذهب خودم را نسبت دهم به مذهبى خود را نسبت داده‌ام كه كسانى كه بهتر وداناتر از من بودند، بلكه داناتر از احمد و ابن تيميه و بن عبدالوهاب بودند خود را به آن نسبت داده و يا حد اقل از آن حمايت و يارى كرده‌اند. اما چنين نيست، بلكه من سنى مذهب هستم و تمام مناسك و عبادتم را طبق مذهب اهل سنت به جاى مى‌آورم ....

عادتاً مردم نسبت به آنچه از آن آگاهى ندارند، دشمنى مى‌ورزند. غلات سلفى كه «زيدى» بودن را به عنوان يك عيب و عار و دشنام مى‌پندارند، به خاطر آن است كه از آن مذهب و رجالش هيچ آگاهى ندارند». (ص ١٥٢- ١٦٤.

ابن فرحان پس از اين بحث مى‌گويد: اكثر چيزهايى كه به سبب آن شيخ وپيروانش مردم را تكفير مى‌كنند، چيزى است كه جمهور علما مسلمين، بلكه خود حنبلى‌ها با وجود سخت‌گيرى‌هايى كه دارند، آن را جايز مى‌دانند؛ مانند امام احمد و ابراهيم حربى حنلبى و عبد الله بن احمد و .... به عنوان نمونه: