ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٣٣٩ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

آمد. آن‌گاه آيه‌اى: «انّا اعطيناك الكوثر» (همانا ما برايت كوثر را عطا نموديم) (وكوثر نهرى است در بهشت) نازل شد. و همچنين آيه‌اى: «ما نازل كرديم قرآن را در شب قدر. شب قدر بهتر از هزار ماه است» نازل شد. بنى اميه هزار ماه ملك وخلافت را به دست خواهند گرفت.»

راوى گويد: «ما حساب كرديم و همان گونه بود كه امام حسن فرمود.»[١]

اين حديث بخشى از همان حديثى است كه در آن «شجره ملعونه در قرآن» نازل شده است كه ظاهراً راويان اين حديث را مختصر و خلاصه نقل كرده‌اند كه به آن حديث نيز در اين كتاب اشاره شده است.

سفيان ابن الليل مى‌گويد: «حسن وقتى از كوفه به مدينه برگشت، گفتم: اى خاركننده‌اى مؤمنان! امام در پاسخ من فرمود: از على شنيدم كه مى‌گفت: از پيامبر صلى الله عليه وآله شنيدم كه مى‌فرمود: «روز و شب به آخر نمى‌رسد مگر اينكه امر اين امت به دست مرد شكم بزرگى خواهد افتاد كه با خوردن سير نمى‌شود و آن معاويه است. پس من دانستم كه حتماً امر خدا واقع خواهد شد و به همين خاطر از ريختن خون بين من و او خود دارى كردم. سفيان گفت: به خدا سوگند اگر همه‌اى دنيا را به من‌

[١] . سنن ترمذى، ج ٥، ص ١١٥، ح ٣٤٠٨؛ تفسير طبرى، ج ٣٠، ص ٣٣٠، ح ٢٩١٩٢؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٧٠؛ تفسير ابن كثير، ج ٤، ص ٥٦٦ و ديگران، سند اين حديث صحيح است وابن كثير نيز بر صحت سند آن اعتراف كرده است.