ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٢٤ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

قرآن كريم مى‌فرمايد:

«وَ مَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ خالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَ أَعَدَّ لَهُ عَذاباً عَظِيماً؛[١] هر كه يك مؤمنى را عمداً بكشد جزايش جهنّم خواهد بود كه در آن براى هميشه خواهد ماند خداوند بر او غضب مى‌كند واو را لعنت مى‌كند و براى او عذاب عظيمى آماده كرده است.»

ابن عمر مى‌گويد: پيامبر فرمودند:

ايما رجل مسلم كفر رجلا مسلما فان كان كافرا و الا هو الكافر؛[٢] هر مسلمانى كه مسلمان ديگر را كافر بخواند پس اگر كافر باشد (كه هيچ) والا خودش كافر خواهد شد.» سند حديث صحيح است.

پيامبر صلى الله عليه وآله فرموده‌اند:

من قال لأخيه: يا كافر فقد باء بها أحدهما؛[٣]

اين حديث با اين لفظ و همان معناى حديث قبلى در كتاب‌هاى زير نيز روايت شده است.

اين حديث را ابوذر، ابن مسعود، ابن عمر، ابو هريره روايت كرده‌اند.

باز در حديث ديگر پيامبر صلى الله عليه وآله فرمودند:

«اذا قال الرجل لاخيه يا كافر وهو كقتله؛[٤]

هر گاه مردى به برادرش بگويد: اى كافر مانند اين است كه او را كشته باشد.»

[١] . سوره نساء، آيه ٩٣.

[٢] . مسند احمد، ج ٢، ص ٢٣ و ٦٠؛ سنن ابوداود، ج ٢، ص ٤٠٩، ح ٤٦٨٧.

[٣] . صحيح بخارى، ج ٧، ص ٩٧؛ صحيح مسلم، ج ١، ص ٥٧؛ مسند احمد، ج ٢، ص ١٧ و ٤٤ و ٤٧ و ٦٠ و ١٠٥ و ١١٢؛ مجمع الزوائد، ج ٧، ص ٧٣ و ديگران.

[٤] . مصنف عبد الرزاق، ج ٨، ص ٤٨٢، ح ١٥٩٧٤ و ١٩٥١٦؛ مجمع الزوائد، ج ٨، ص ٧٣.