ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٥٢٥ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

هيثمى سند اين حديث را صحيح دانسته و اين حديث از ثابت بن ضحاك نيز روايت شده است.

البته در اين موضوع اخبار و آيات فراوان ديگر وارد شده كه سليمان بن عبدالوهاب در كتاب «فصل الخطاب فى الرد على محمد بن عبدالوهاب» مفصل آن اخبار را ذكر كرده وبه اين موضوع نيز پرداخته است.

تمام اين صفات كه در اين روايات صحيح و مسلم و آيه شريفه قرآن ذكر شده است متأسفانه در وهابى‌ها چنان كه ملاحظه كرديم موجود است. و متأسفانه وهابى‌ها مانند برادران خوارج خود، امروزه نيز به راحتى مسلمين را مى‌كشند و به آن افتخار نيز مى‌كنند. اگر مسلمانان ديگر نيز مانند وهابى‌ها عقل خود را در اختيار هوا و هوس و شيطان قرار داده عكس العمل متقابل از خود نشان مى‌دادند و به كشتن وهابى‌ها دست مى‌زدند، ديگر خدا مى‌داند كه امروز چه مى‌شد، ولى مسلمين با هشيارى و دورانديشى حيله و نقشه‌هاى آمريكا و اسرائيل را بر خودشان برگردانده از دست زدن به چنين عمل زشت كه حتماً مورد غضب خداوند متعال است با صبورى خود را دور نگاه مى‌دارند، ولى متأسفانه تا به امروز وهابى‌ها از اين روش حكيمانه‌اى مسلمين درس عبرت نگرفته‌اند و براى محقق شدن نقشه‌هاى دشمنان اسلام آگاهانه يا ناآگاهانه قدم مى‌بردارند.

نتيجه‌

در آخر بايد در مورد دروغگويى‌هاى ابن تيميه به چند مطلب توجه نماييم:

پيامبر صلى الله عليه وآله مى‌فرمايند: سه چيز است كه در هر كه باشد او منافق خالص است. يكى از آن‌ها اين است كه «چون سخن گويد، دروغ گويد.»[١]

[١] . مسند احمد، ج ٢، ص ٢٠٠؛ صحيح بخارى، ج ١، ص ١٤.