ابن تيميه امام سلفى ها - قاسم اف، الياس - الصفحة ٤٨٢ - ابن تيميه و آيه «آن را تنها گوشهاى شنوا دريابد»

باز شيخ مى‌گويد: «آنچه مشركان زمان ما آن را «اعتقاد» مى‌نامند آن همان شركى است كه قرآن براى نابودسازى آن نازل شده و پيامبر بر ضد آن با مردم جنگيد. پس بدان كه شرك مشركان زمان پيامبر خفيف‌تر از شرك مردم زمان ماست به دو دليل ....[١]

ابن فرحان مى‌گويد: «اين تكفير همه‌اى علماى زمانش است مگر آن كسى كه پيرو راه شيخ باشد. اگر اين‌ها شركشان سخت‌تر از شرك كفار قريش باشد پس بقيه مسلمين چه حال خواهند داشت؟». (ص ٦٦).

باز شيخ مى‌گويد: «كسانى كه پيامبر با آن‌ها جنگيد عقلشان صحيح‌تر وشركشان خفيف‌تر از اين‌هاست (يعنى از مسلمين.)»[٢]

باز شيخ مى‌گويد: «بدان كه اين‌ها (مسلمين زمان ما) شبهه‌اى دارند كه به آنچه ما گفتيم وارد مى‌كنند و آن از بزرگ‌ترين شبهه‌اى آن‌هاست. پس گوش خود را براى شنيدن جواب ان آمده كن. آن‌ها مى‌گويند: «كسانى كه قرآن (براى ريشه‌كن ساختن آن‌ها) نازل شده است «لا اله الّا الله» نمى‌گفتند وپيامبر را تكذيب مى‌كردند و قيامت را انكار مى‌نمودند. قرآن را تكذيب و آن را سحر مى‌خواندند، اما ما «شهادتين» مى‌گوييم، قرآن و قيامت را تصديق مى‌كنيم، نماز مى‌خوانيم و روزه مى‌گيريم. پس چگونه ما را مانند آن‌ها قرار مى‌دهيد؟». پاسخ: «همه‌اى علما قبول دارند كه اگر كسى پيامبر را در چيزى تصديق كند و در چيز ديگرى تكذيب كند حتماً كافر است ....»[٣]

[١] . كشف الشبهات، ص ٣٩.

[٢] . كشف الشبهات، ص ٤٣ و ٦٧.

[٣] . همان، ص ٤٣.