٣. باز هم ام سلمه مى‌گويد: «جبرئيل در نزد پيامبر صلى الله عليه وآله بود و (امام) حسين به همراه من. ناگهان حسين گريه كرد. من او را رها كردم و او به نزد پيامبر صلى الله عليه وآله رفت و جبرئيل فرمود: اى محمد صلى الله عليه وآله! حسين را دوست دارى؟ فرمودند: آرى. جبرئيل فرمود: به درستى كه به زودى امتت او را مى‌كشند. اگر مى‌خواهى خاك آن سرزمينى را كه در آن كشته مى‌شود به تو نشان دهم. پس آن را نشان داد. وآن سرزمينى بود كه به آن كربلا گفته مى‌شود و پيامبر صلى الله عليه وآله با شنيدن اين خبر شروع به گريه كردند.»

اين حديث از اميرالمؤمنين عليه السلام، ام‌سلمه، ام‌الفضل، ابن عباس، عايشه، اسماء، انس بن مالك، انس بن حارث، زينب بنت جحش، ابوطفيل، ابوامامه، ابوسلمه بن عبدالرحمان، ابوهرسم و نجى حضرمى روايت شده است.

اين واقعه در خانه ام‌سلمه بارها رخ داده است كه از ام سلمه با بيش از ده سند روايت شده است. همچنين خبردهنده اين واقعه به پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه وآله تنها جبرئيل نبوده است، بلكه دو مرتبه آن را فرشته باران و بار ديگر هشت نفر از فرشتگان، بار ديگر يك فرشته پس از اذن گرفتن از خداوند متعال خبر داده‌اند. اما خود جبرئيل اين خبر را چند بار به آن حضرت يادآورى كرده است. و در همه‌اى اين مراتب آن حضرت با بى‌تابى گريه مى‌كردند. و در برخى آن‌ها خاك آن سرزمين را مى‌بوئيدند و مى‌بوسيدند كه براى آگاهى مى‌توان به كتاب‌هاى زير مراجعه كرد.[١] هيثمى اين حديث را با سندهاى زياد روايت كرده و شش سند از

[١] . مسند احمد، ج ١، ص ٨٥، ح ٦٤٨ و ج ٣، ص ٢٤٢ و ٢٦٥، ح ١٣٨٢٠ و ١٣٥٦٣ و ج ٦، ص ٢٩٤، ح ٢٦٥٦٧؛ مصنف ابن ابى‌شيبه، ج ٧، ص ٤٧٨، ح ٣٧٣٦٧؛ الآحاد و المثانى، ج ١، ص ٣١٠، ح ٤٢٩؛ صحيح ابن حبان، ج ١٥، ص ١٤٢، ح ٦٧٤٢؛ معجم الكبير، ج ٢، ص ١٠٦ از ح ٢٨١٣ الى ٢٨٢١؛ ج ٣، ص ١٠٦ و ١٠٩، ح ٢٨١١ و ٢٨١٣ و ٢٨١٤ و ٢٨١٧ و ٢٨١٩ و ٢٨٢١ و ٢٨٢٤ و ٢٨٢٦، ج ٨، ص ٢٨٥، ح ٨٠٩٦، ج ٢٣، ص ٢٨٩ و ٣٠٨، ح ٣٦٧ و ٦٩٧، ج ٢٤، ص ٥٤، ح ١٥١؛ مسند ابويعلى، ج ١، ٢٩٨، ح ٣٦٣ و ج ٦، ص ١٢٩، ح ٣٤٠٢؛ معجم الاوسط ج ٦، ص ٢٤٩، ح ٦٣١٦؛ المستدرك على الصحيحين، ج ٣، ص ١٩٤ و ١٩٧، ح ٤٨١٨ و ٤٨٢٦ و ج ٤، ص ٤٤٠، ح ٨٢٠٢؛ مجمع الزوائد، ج ٩، ص ١٨٧ الى ١٩١؛ مسند بزار، ج ٣، ص ١٠١، ح ٨٨٤؛ طبقات ابن سعد، ج ٥، ص ٩١، ج ٧، ص ٨٠؛ سير اعلام النبلاء ج ٣، ص ٢٨٨ الى ٢٩٠؛ تهذيب التهذيب، ج ٢، ص ٣٠١ و ج ٦، ص ٤٠٨.