روح از نظر دين، عقل و علم روحى جديد - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٣٦٦ - برگشت به زندگى دنيا پس از مردن

«كارنس» مى‌گويد: واقعاً عجيب است!

«لومن» مى‌گويد: و عجيبتر آن كه من آن روز زن و مرد جوانى را ديدم كه كودكى شيرخواره با خود داشتند و او را نوازش مى‌كردند و آن مرد و زن پدر و مادر من بودند و كودك شيرخواره هم خود من بودم.

حيرت آور نيست كه انسان در حالى كه مرده، ايام طفوليت خويش را به چشم ببيند و مادر و پدر خودش را در سالهاى ابتداى زناشويى تماشا كند؟

آرى دوست من، اينها از شگفتيهاى بازى روزگار است، ما به واسطه‌ى همين سرعت سرسام آور سير نور كه حامل صحنه‌هاى بيشمار عالم خلقت است مى‌توانيم وقايع و حوادث گذشته، حال و آينده را به ديدگاه خود بياوريم، فى المثل كهكشانها و ستاره‌هايى كه شبها در آسمان ميبينى، چه بسا كه ميلياردها سال قبل، از صحنه‌ى گيتى محو و نابود شده‌اند، اما چون نور آنها هنوز در فضاى بيكران در سير و سفر است تو آنها را زنده و پابرجا مى‌پندارى.

«كارنس» مى‌گويد: با اين ترتيب براى يك روح آزاد ميسر است كه كليه‌ى حوادث عالم را از ابتداء تا انتهاء مشاهده كند و از جزئيات آن سر درآورد.

«لومن» مى‌گويد: ديدن حوادث عالم كار ساده‌ى است امام ابتداء و انتهاء كه به آن اشاره كردى براى يك روح، معناى زمينى خود را از دست مى‌دهد، ما وقتى در زندان بدن هستيم، اسير وقت و