یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٨٨ - آیه نور

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٨٨

الوحی کما یجعل المصباح فی الزجاجة [١]. کأنها کوکب درّی فاعلمهم فضل الوحی یوقد من شجرة مبارکة. فأصل الشجرة المبارکة ابراهیم و هو قول اللَّه عزوجل: رحمة اللَّه و برکاته علیکم اهل البیت انه حمید مجید، و هو قول اللَّه: ان اللَّه اصطفی ادم و نوحاً و ال ابراهیم و ال عمران علی العالمین ذریة بعضها من بعض و اللَّه سمیع علیم. لا شرقیة و لا غربیة یقول لستم بیهود فتضلوا قبل المغرب و لا نصاری فتضلوا قبل المشرق و انتم علی ملة ابراهیم و قد قال اللَّه عزوجل: ما کان ابراهیم یهودیاً و لا نصرانیاً و لکن کان حنیفاً مسلماً و ما کان من المشرکین، و قوله: «یکاد زیتها یضیئ» یقول مثل اولادکم الذین یولدون منکم مثل الزیت الذی یعصر من الزیتون یکادون ان یتکلموا بالنبوة ولو لم ینزل علیهم ملک.

١٣. بعید نیست که آیه کریمه که خدا را نور سموات و ارض میخواند، ناظر به حقیقتی باشد که از اصول معارف اسلامی است و در روایات مخصوصاً توضیح داده شده است و آن اینکه:

کل شیء معروف به و هو معروف بذاته و کل معروف بغیره مصنوع.

پس طبعاً:

هو تعالی ظاهر بذاته و غیره ظاهر به و کل ظاهر لغیره مصنوع، و هو تعالی مهتدی الیه بذاته و غیره مهتدی الیه به و کل مهتدی الیه لغیره مصنوع.