یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٥ - ولایت - اخذ ذکر و اجازه به عقیده صوفیه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٤٣٥

اخذ از صاحب اجازه اثر نخواهد بخشید [١]، چنانکه بعضی فقها (رضوان اللَّه علیهم) تصریح فرمودهاند که شخص عبادت کننده اگر مقصر باشد و بدون تقلید عمل کند عمل او صحیح نخواهد بود اگرچه موافق باشد ... پس اگر ذکر لسانی یا قلبی را بدون اخذ از عالم وقت و بدون اجازه صاحب اجازه به محض مسطورات یا اخذ از امثال و اقران مشغول شود، شیطان که پیوسته مترصد است که بنده خدا را در خودسری بیابد در ذکر او تصرف کند ...

بعد میگوید: اخباری که دلالت دارد بر من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة الجاهلیة و اخباری که دلالت دارد بر وجوب اقتدا و ایتمام و تقلید و متابعت عالم وقت [٢] و اخباری که دلالت دارد بر وجوب ولایت (بیعت) و بر اینکه هرکس عبادت کند بدون ولایت علی بن ابیطالب (ولو مع الواسطه) یا بدون ولایت ولی امر، خداوند او را به رو در آتش اندازد، همه دلالت دارند بر همین مطلب و اینکه کسی نمیتواند خودسر باشد و از پیش خود به دستورات عمل کند، و مثل اینکه نام اجازه از صاحب اجازه را تصحیح تقلید میگذارد.

بعد تشبیه میکند به منتریات جوکیه هند و میگوید: چگونه یاد گرفتن این منترها بدون اخذ از صاحب اجازه بیاثر است، اذکار الهیه نیز چنین است و آن حدیث که میگوید: لو ان عبداً عبد اللَّه تحت المیزاب سبعین خریفاً و لم یکن له ولایة ولی امره لاکبه اللَّه علی منخریه فی النار و همچنین حدیث: حب علی حسنة لاتضر معها سیئة ناظر به همین مطلب است.

در صفحه ٢٠١ و ٢٠٢ آیه و لما یدخل الایمان فی قلوبکم و آیه نورهم یسعی بین ایدیهم و آیه حبل من اللَّه و حبل من الناس و آیه صابروا