یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣٢ - نهج البلاغه - توحید

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٣٢

٤٠. رجوع شود به بخش کتب، نامه ٣١ (وصیت نامه به امام حسن). در آنجا میفرماید:

و اعلم یا بنی انه لوکان لربک شریک لأتتک رسله و لرأیت آثار ملکه و سلطانه و لعرفت افعاله و صفاته ولکنه اله واحد کما وصف نفسه لایضاده فی ملکه احد و لایزول ابداً و لم یزل.

یادداشتها ج٧ ٣٣٢ نهج البلاغه - توحید ..... ص : ٣٢٠

ر بعد الاشیاء بلا نهایة، عظم عن ان تثبت ربوبیته باحاطة قلب او بصر.

٤١. کلمات قصار، کلمه ٧٨ در جواب سؤال از قضا و قدر ٤٢. حکمت ٤٠٤:

و قد سئل علیه السلام عن معنی قولهم: «لا حول و لا قوّة الّا باللَّه»: انّا لانملک مع اللَّه شیئاً و لانملک الّا ما ملّکنا، فمتی ملّکنا ما هو املک به منا کلّفنا و متی اخذه منا وضع تکلیفه عنا.

مجموعاً در حدود چهل جا در نهج البلاغه بحث توحیدی مربوط به معارف الهی پیش آمده است.

٤٣. عطف به نمره ٢٩ و ٣٦، بحثهای توحیدی نهج البلاغه مشتمل است بر:

الف. اثبات خداوند از راه آثار و مصنوعات و نظام خلقت ب. احاطه ذاتی و قیومی حق و معیت به اشیاء ج. بساطت حق و عینیت صفات با ذات و نفی صفات مغایر با ذات د. سلب جسمیت، محدودیت، مکان، زمان، سکون، حرکت، تغییر و انتقال (خطبه ١٧٧ و ١٨٠)، استخدام آلت، معدودیت، نفی مثل، ضد، مشارک، نفی شبیه و عدم جواز تشبیه ه. تقدم بر زمان و بر عدد (خطبه ١٦١ و ١٨٤)