یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٠٠ - بحثی در نهج البلاغه - نهج البلاغه شاهکار

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٠٠

دعا و مناجات، قرآن، مبارزه با بیماری عصر خود: تعصب و تنعم، و بالاخره وصیتها.

نهج البلاغه، فصاحت و شور و قدرت تهییج

رجوع شود به نامه ٦٢ به مالک اشتر (غیر نامه معروف) که میفرماید: ا لاترون الی اطرافکم قد انتقصت ...

رجوع شود به ضحی الاسلام، جلد ٣، صفحه ٣٠١ راجع به ادب شیعی.

بحثی در نهج البلاغه - نهج البلاغه شاهکار

١. محمدمهدی شمس الدین در مقدمه کتاب دراسات فی نهج البلاغه میگوید:

اغلب آثار، محلی و عصری است، محدود است به زمان معین و مکان معین، قلیلی جاودانی هستند ولی محلی و موضعی است (مثل شاهنامه فردوسی) [١] و اقلی، هم زمان را در مینوردند و هم مرزها و دیوارها را میشکنند. این قسم در میان همه افراد بشر جاویدانند، برای دستهای غیر دسته دیگر نیست، مخاطبْ انسان است هرجا که باشد، هر قلبی را لمس میکند و به اهتزاز میآورد و هر جراحت دلی را ضماد است و هر اشکی را جاری میسازد، مال همه مردم است و برای همه مردم میماند، میراث بشریت است.

این گونه آثار کم است اما با همه کمی، عواطف پاک و نبیل برمیانگیزد و بالا میبرد. نهج البلاغه از این گونه آثار است.