یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٦ - شرایط مصلح

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٩٦

لکم ولکن لاتحبون الناصحین، اشعار به این مطلب دارد.

سفیان ثوری میگوید:

اذا رأیتم العالم کثیر الاصدقاء فاعلموا انه مخلّط لأنه ان نطق بالحق ابغضوه.

ابوذر گفت:

لم یترک الامر بالمعروف و النهی عن المنکر لی صدیقاً.

جمله مولی: و لاتخالطونی بالمصانعة و لاتکلمونی بما تکلم به الجبابرة [١] نشان میدهد که میل به تملق شنیدن و حتی میل به القاب و عناوین مطنطن و بالاخره برای این گونه امور حساب باز کردن، نوعی مصانعه است و چنین کسانی توفیق نمییابند.

جمله مولی: القوی عندی ضعیف حتی اخذ الحق منه یعنی اهل مصانعه نیستم. در جریان معاویه و پیشنهادهایی که به مولی راجع به سازش با معاویه میشد، زیاد کلمه مصانعه به چشم میخورد.

جمله «لایضارع» یعنی نمونه از قوم فاسد خود نباشد، پاک باشد، مصداق «و غیر تقی یأمر الناس بالتقی- طبیب یداوی الناس و هو علیل» نباشد، مصداق «ارید ان اداوی بکم و انتم دائی»، الشوکة بالشوکة [نباشد]. رطب خورده منع رطب کی کند؟ من نصب نفسه للناس اماماً فلیبدأ ...

اما «لایتبع المطامع». الطمع رق مؤبد. یعنی آزادگی و حریت معنوی. امیر علیه السلام درباره حضرت مسیح میفرماید:

و لم تکن له زوجة تفتنه و لا ولد یحزنه و لا مال یلفته و لا طمع یذله.