یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦٣ - نهج البلاغه - سلوک و عبادت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٦٣

لیس منها، عملوا فیها بما یبصرون و بادروا فیها ما یحذرون تقلب أبدانهم بین ظهرانی اهل الآخرة، یرون اهل الدنیا یعظمون موت اجسادهم و هم اشد اعظاماً لموت قلوب احیائهم.

٥. نامه ٤٥ (به عثمان بن حنیف):

دنیای اهل عبادت:

طوبی لنفس ادت الی ربها فرضها و عرکت بجنبها بؤسها و هجرت فی اللیل غمضها حتی اذا غلب الکری علیها افترشت ارضها و توسدت کفها فی معشر اسهر عیونهم خوف معادهم و تجافت عن مضاجعهم جنوبهم و همهمت بذکر ربهم شفاههم و تقشعت بطول استغفارهم ذنوبهم. اولئک حزب اللَّه، الا ان حزب اللَّه هم المفلحون.

٦. خطبه ٨٥:

صفات اهل عبادت:

عباد اللَّه! ان من احب عباد اللَّه الیه عبداً اعانه اللَّه علی نفسه فاستشعر الحزن و تجلبب الخوف فزهر مصباح الهدی فی قلبه و اعد القری لیومه النازل به فقرب علی نفسه البعید و هون الشدید.

سیرابی از چشمهای گوارا:

نظر فابصر و ذکر فاستکثر و ارتوی من عذب فرات سهلت له موارده فشرب نهلًا و سلک سبیلًا جدداً، قد خلع سرابیل الشهوات و تخلی من الهموم الّا هماً واحداً انفرد به فخرج من صفة العمی و مشارکة اهل الهوی و صار من مفاتیح ابواب الهدی و مغالیق ابواب الردی، قد ابصر طریقه و سلک سبیله و عرف مناره و قطع غماره و استمسک من العری بأوثقها و من الحبال بأمتنها فهو من الیقین علی مثل ضوء الشمس.

اخلاص و استخلاص:

قد نصب نفسه للَّه سبحانه فی ارفع الامور من اصدار کل وارد علیه و تصییر کل فرع الی اصله ... قد اخلص للَّه فاستخلصه فهو من معادن دینه و اوتاد ارضه.