یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٠٨ - معجزه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٠٨

نشانه تأثیر قوای روحی بر بدن است. شیخ میگوید اگر شنیدی که کسی مدتی طویل غذا نمیخورد و نمیمیرد تعجب نکن که از نظر قوانین طبیعی ممکن است.

ثالثاً در شرایط خاصی میتوان از این قوهها به نحوی استفاده کرد از قبیل شفا بخشیدن به بیمار در اثر تلقین و دفع بیماری [١] با تحریک شدید عصبی نظیر آنچه بوعلی و نظامی عروضی از محمد زکریای رازی نقل کرده است، و یا حالت لمسی ایجاد کردن به وسیله خواب مصنوعی که آنچنان بیحس میشود که درد جراحتی را حس نمیکند و احیاناً شخص بیدار است و عضو بیحس، و از همه بالاتر آن چیزی است که حالت سمنامبولیسم نامیده میشود که حواس شخص حالت حساسیت عجیبی پیدا میکند که از دور میبیند و یا میشنود [٢]

معجزه و کرامت و خرق عادت

در جلد اول المیزان بحثی دارد راجع به معجزه که در ضمن فصولی بیان شده. اول راجع به اعجاز قرآن بحث شده و بعد راجع به معنای معجزه فصولی دارد.

ایضاً در جلد اول، صفحه ٢٤٠ بحثی راجع به کارهای خارق العاده و بحثی راجع به علوم غریبه دارد.

معجزه

رجوع شود به ورقه حیات جمادات، اشعار مولوی در دفتر سوم، صفحه ٢١٨: