یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٩٧ - معجزه - مسائل

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٩٧

به ماوراء طبیعت. اما منطقی بودن و مستدل بودن مدعای پیامبران، مثلًا با دلایل علمی ثابت کردن صحت طرح خود را، برای اثبات نبوت کافی نیست. حداکثر، حکیم بودن خودِ آورنده و حکیمانه بودن طرح او را اثبات میکند.

پس منطقی و عقلانی بودن مردم از نظر مغنی بودن از معجزه تأثیر ندارد. نیاز به معجزه لازمه عقل منطقی است، یعنی عقل منطقی حکم میکند که دعوی نبوت را بدون دلیل نپذیرد.

بعد در صفحه ١٦ میگوید:

بی دلیل و حکمت نبود که پیغمبر اسلام در برابر اصرار منکرین و معاندین به آوردن معجزات و خرق عادات مقاومت میورزید و در اثبات حقانیت دعوت خویش به استدلال عقلی و تجربی و شواهد تاریخی اتکا میفرمود: و قالوا لن نؤمن لک حتی تفجر لنا من الارض ینبوعاً ... با وجود این همه اصرار و لجاجت منکرین، پیغمبر اسلام از آوردن معجزاتی نظیر آنچه پیغمبران سلف میآوردند، به امر خدا امتناع میورزد و تنها بر قرآن به عنوان معجزهای که نظیری برای آن نخواهد بود تکیه میکند.

قرآن معجزه خاتم پیامبران، خود دلیل دیگری بر خاتمیت رسالت است. کتابی است محتوی حقایق عالم خلقت و تعالیم و راهنماییهای زندگی در کمال هماهنگی در جمیع جهات، معجزهای در خور بشر بالغ رشید عاقل نه کودک پایبند اوهام و تخیلات ذهنی.

اولًا مطابق آنچه قبلًا گفته شد پیغمبر اسلام نیازی به معجزه ندارد، چه قرآن و چه غیر قرآن. ثانیاً گویا تعبیر به معجزه درباره قرآن فقط نوعی تعبیر است نه به معنی خاص ماوراء الطبیعی و حداکثر کتابی که نظیری برایش نیست. ثالثاً قرآن معجزات پیغمبران سلف را