یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٧١ - نهج البلاغه - اهل البیت و خلافت - احقیت مولی از راه وصیت، قرابت، وراثت معنوی ( اصلحیت )

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٧١

انه بایعنی القوم الذین بایعوا ابابکر و عمر و عثمان علی ما بایعوهم علیه، فلم یکن للشاهد ان یختار و لا للغائب ان یرد و انما الشوری للمهاجرین و الانصار فان اجتمعوا علی رجل و سموه اماماً کان ذلک للَّه رضی، فان خرج من امرهم خارج بطعن او بدعة ردوه الی ما خرج منه، فان ابی قاتلوه علی اتباعه غیر سبیل المؤمنین و ولّاه اللَّه ما تولّی.

نهج البلاغه - اهل البیت و خلافت - احقیت مولی از راه وصیت، قرابت، وراثت معنوی ( اصلحیت )

١. خطبه شقشقیه (خطبه ٣) [١] در این خطبه تصریح شده که:

و انه لیعلم ان محلی منها محل القطب من الرحی.

این جمله اصلحیت آن حضرت را و اینکه این پیراهن تنها زیبنده اندام اوست اشاره میکند.

٢. خطبه ٦:

فواللَّه ما زلت مدفوعاً عن حقی مستأثراً علی منذ قبض اللَّه نبیه صلی الله علیه و آله حتی یوم الناس هذا [٢] ٣. در خطبه ٦٥ که در حقیقت خطبه نیست و حق این بود که سید رضی آن را در کلمات قصار ذکر میکرد، چنین آمده است: