یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٦٩ - نهج البلاغه و عثمان

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٦٩

فلاتکونن لمروان سیقة یسوقک حیث شاء بعد جلال السن و تقضی العمر.

٥. از همه شدیدتر خطبه شقشقیه:

الی ان قام ثالث القوم نافجاً حضنیه بین نثیله و معتلفه.

ابن ابی الحدید میگوید: این جملهها از شعر معروف حطیئه: «دع المکارم لا ترحل لبغیتها- و اقعد فانک انت الطاعم الکاسی» هجوآمیزتر است.

٦. بی تصمیمی و دستورهای ضد و نقیض درباره امام که گاهی میگفت: مدینه را ترک کن که چشم انقلابیون به تو نیفتد، و گاهی از خلأ و نبود علی احساس ناراحتی میکرد:

یا ابن عباس! ما یرید عثمان الّا ان اکون جملًا ناضحاً بالغرب اقبل و ادبر، بعث الی ان اخرج ثم بعث الی ان اقدم ثم هو الان یبعث الی ان اخرج. و اللَّه لقد دفعت عنه حتی خشیت ان اکون آثماً.

در شش نوبت خود را از شرکت در خون عثمان تبرئه کرده است:

١. خطبه ٢٢ ٢. خطبه ٣٠ ٣. خطبه ٧٣ ٤. خطبه ١٣٥ ٥. نامه ١ ٦. نامه ٦ در شش جا درباره قتله عثمان بحث کرده است:

١. خطبه ١٦٦: در اینجا از شوکت و قدرت انقلابیون بحث کرده