یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣١٢ - نهج البلاغه - عدالت اجتماعی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣١٢

حق اداره کردن صحیح که در واقع بزرگترین تعهد برای یک حکومت اسلامی است، در دین به عنوان امانت تفسیر (تعبیر) شده است: ان اللَّه یأمرکم ان تؤدوا الامانات الی اهلها و اذا حکمتم بین الناس ان تحکموا بالعدل ... (النساء، آیه ٥٨)

نهج البلاغه - عدالت اجتماعی

١. خطبه شقشقیه، انتقاد از عثمان:

... الی ان قام ثالث القوم نافجاً حضنیه بین نثیله و معتلفه و قام معه بنو ابیه یخضمون مال اللَّه خضمة الابل نبتة الربیع الی ان انتکث علیه فتله و اجهز علیه عمله و کبت به بطنته ... اما و الذی فلق الحبة و برأ النسمة لولا حضور الحاضر و قیام الحجة بوجود الناصر و ما اخذ اللَّه علی العلماء ان لایقارّوا علی کظة ظالم و لا سغب مظلوم لالقیت حبلها علی غاربها و لسقیت آخرها بکأس اولها.

در اینجا مولی اولًا فوق العاده زشت میشمارد که زمامدار مسلمین عدالت را از کف بدهد و خویشاوندپرست بشود و در اموال عمومی حیف و میل کند. و ثانیاً خود را به عنوان یک عالم امت، وظیفهدار میداند که هنگامی که جامعه تقسیم میشود به دو طبقه ظالم و مظلوم (یک طبقه که از بس پر خورده تخمه گرفته است و طبقه دیگر به دستش نیامده که بخورد و شکمش گرسنه مانده است) قیام کند و در راه برقراری عدالت اجتماعی بکوشد.

٢. خطبه ١٥ (فی ما رد علی المسلمین من قطائع عثمان):

و اللَّه لو وجدته قد تزوج به النساء و ملک به الاماء لرددته فان فی العدل سعة، و من ضاق علیه العدل فالجور علیه اضیق.