یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١١٠ - یادداشت ادله معاد در قرآن

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١١٠

افعیینا بالخلق الاول بل هم فی لبس من خلق جدید.

یس، آیات آخر:

و ضرب لنا مثلًا و نسی خلقه قال من یحی العظام و هی رمیم.

قل یحییها الذی انشأها اول مرة و هو بکل خلق علیم.

٢. آیاتی هست که عملًا به بعضی انبیا چیزی شبیه قیامت را نظیر احیاء موتی نشان داده است مثل داستان ابراهیم در سوره بقره، آیه ٢٦٠:

رب ارنی کیف تحیی الموتی قال اولم تؤمن قال بلی ولکن لیطمئن قلبی قال فخذ اربعة من الطیر ...

و مثل داستان آن که بر قریهای خرابه میگذشت- بقره، ٢٥٩:

او کالذی مر علی قریة و هی خاویة علی عروشها قال انی یحیی هذه اللَّه بعد موتها فأماته اللَّه مائة عام ثم بعثه قال کم لبثت قال لبثت یوماً او بعض یوم قال بل لبثت مائة عام فانظر الی طعامک و شرابک لم یتسنه و انظر الی حمارک و لنجعلک ایة للناس و انظر الی العظام کیف ننشزها ثم نکسوها لحماً فلما تبین له قال اعلم ان اللَّه علی کل شیء قدیر.

٣. آنجا که بعث را چیزی از نوع نظامات موجود میداند، مثل آیه ٩ سوره فاطر:

و اللَّه الذی ارسل الریاح فتثیر سحاباً فسقناه الی بلد میت فاحیینا به الارض بعد موتها کذلک النشور.