یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٧٣ - معاد - شخصیت، بقا، عینیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٧٣

از ماده بوده و ماده بهطور نامحسوس نامرئی به صورت ذرات انرژی از پیکر او کنده و به اطراف پراکنده میگردد ...

انسان هم در تمام طول عمر که جذب غذا میکند، لاینقطع فعالیتهای وجودی خود را مانند اشعه به اطراف صادر مینماید.

صفحه ٢٤٢:

در آن ایامی که در ذهن دانشمندان ماده و انرژی در دو کشور جدای بیگانه بسر میبردند و تبدیل دوجانبه آنها در خاطر کسی خطور نمیکرد، تصور این قبیل مطالب مشکل بود ولی حال که انرژی را ماده پراکنده رقیق میدانند و ماده را انرژی متکاثف میشناسیم و وقتی درون اتم را میشکافیم به ذرات انرژی میرسیم که در اصل غیر قابل لمس و تصویر و ادراک است، دیگر تعبیر اینکه شخصیت فیزیولوژیک و پسیکولوژیک انسان از جنس هم بوده یکی از آنها متکاثف و متمرکز و مشهود است و مرکز ثقل دیگری میباشد و دیگری نیز به اعتباری باز شیئی مادی است ولی متفرق و رقیق بوده قابلیت این را دارد که در نتیجه تجاذب و تجمع به صورت اولی برگردد، تصور رجوع از شخصیت پسیکولوژیک به فیزیولوژیک امر محال به نظر نخواهد آمد.

صفحه ٢٤٣:

آثاری که هرکس از خود باقی میگذارد یعنی ذراتی که از شخصیت خود در جریان کلی وجود میریزد، چون به مقیاس میکرومتریک الکترونیک، نمونههای خود او و مشابه هستند ممکن است روزی در غربال تجزیه و تفکیک مخصوص طبیعت پیش هم قرار گرفته از ترکیب آنها هیکل فیزیولوژیک