یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٢٩ - مولی

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٢٢٩

مولی

١. راغب میگوید:

الولاء و التوالی ان یحصل شیئان فصاعدا حصولًا لیس بینهما ما لیس منهما و یستعار ذلک للقرب من حیث المکان و من حیث النسبة و من حیث الدین و من حیث الصداقة و النصرة و الاعتقاد. و الوِلایة النصرة و الوَلایة تولّی الامر، و قیل الوِلایة و الوَلایة واحد نحو الدِلالة و الدَلالة و حقیقته تولی الامر. و الولی و المولی یستعملان فی ذلک. کل واحد منهما یقال فی معنی الفاعلای الموالِی و فی معنی المفعولای الموالَی یقول للمؤمن هو ولی اللَّه (و لم یرد مولاه) و قد یقال اللَّه تعالی ولی المؤمنین و مولاهم. فمن الاول: اللَّه ولی الذین امنوا ... ذلک بان اللَّه مولی الذین امنوا ... و من الثانی: قل یا ایها الذین هادوا ان زعمتم انکم اولیاء للَّه ... و ان تظاهرا علیه فان اللَّه هو مولاه.

راغب در اواخر سخنش میگوید: و المولی یقال للمعتِق و المعتَق ...

مولوی ناظر به معنی اخیر است در ذیل داستان قاضی و زن جوحی که قاضی در صندوق بود و به التماس قاضی، حمالْ نایب قاضی را اطلاع داد و آمد صندوق را خرید، که میگوید: