یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٦٠ - هجرت و جهاد

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٤٦٠

در باب هجرت و جهاد چند مطلب است که باید گفته شود:

یادداشتها ج٧ ٤٦٠ هجرت و جهاد ..... ص : ٤٥٧

اد، اصلی است ثابت و باقی.

هجرت یعنی ضرورت ترک و رها نمودن خانه و لانه و مسکن و جدا شدن از یک سرزمین به قصد سرزمین دیگر به منظور نجات و آزادی ایمان. فقها متعرض این مطلب هستند. در نهج البلاغه، خطبه ١٨٧، آمده است:

و الهجرة قائمة علی حدها الاول، ما کان للَّه فی الارض حاجة من مستسرّ الامة و معلنها، لایقع اسم الهجرة علی احد بمعرفة الحجة فی الارض، فمن عرفها و اقرّ بها فهو مهاجر، و لایقع اسم الاستضعاف علی من بلغته الحجة فسمعتها اذنه و وعاها قلبه.

ب. هجرت در مقابل تعرّب استعمال میشود و تعرّب یعنی بادیه نشینی. علیهذا هجرت برای این است که انسان در جهالت و بی خبری دفن نشود و محیط، او را در بیخبری مدفون نسازد.

نهج البلاغه، اواخر خطبه قاصعه (خطبه ١٩٠، ج ٣، ص ٤٣):

و اعلموا انکم صرتم بعد الهجرة اعراباً و بعد الموالاة احزاباً، ماتتعلقون من الاسلام الّا باسمه و لاتعرفون من الایمان الّا رسمه، تقولون النار و لا العار، کأنکم تریدون ان تکفئوا الاسلام علی وجهه انتهاکاً لحریمه و نقضاً لمیثاقه ...

ج. درباره این مطلب باید تحقیق شود که اگر معرفت به حجت حاصل باشد ولی امکان عملی اجرای وظایف اسلامی در کار نباشد آیا برای نجات امکانات عملی، هجرت واجب است یا نه؟

د. از آیات هجرت، تجلیل فوق العاده از مهاجرین و ارزش کار آنها کاملًا مشهود است.

ه. از هریک از هجرت و جهاد تعبیری معنوی شده است؛ از