یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٣١ - نهج البلاغه - توحید

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٣٣١

لاتستلمه المشاعر و لاتحجبه السواتر لافتراق الصانع و المصنوع و الحاد و المحدود و الرب و المربوب [١] خطبه ١٨٤:

ما وحّده من کیفه و لا حقیقته اصاب من مثّله و لا ایاه عنی من شبّهه [٢] ٣٧. انصاف را که کسی [که] توانست بعد از هزار سال این کلمات را شرح کند و به عمق اینها پی ببرد صدرالمتألهین بود.

اگر کسی در فلسفه اروپا و بحثهایی که آنها درباره خدا و وجود مطلق کردهاند و گیج خوردهاند تأمل کند، میفهمد که محرومیت آنها از بیانات علی علیه السلام مهمترین سبب بوده است و اگر سایه علی بر اروپا افتاده بود و صدر المتألهین هایی در آنجا هم پدید آمده بود، مکتب ماتریالیسم رواج نمییافت.

٣٨. علی، هم راه دل و فطرت را بیان کرده است و هم راه علم و خلقت را و هم راه تجزیه و تحلیل عقلانی را.

٣٩. خطبه ١٨٩:

الحمد للَّه الفاشی فی الخلق حمده و الغالب جنده، و المتعالی جدّه، احمده علی نعمه التؤام، و آلائه العظام الذی عظم حلمه فعفا و عدل فی کل ما قضی و علم ما یمضی و ما مضی، مبتدع الخلائق بعلمه و منشئهم بحکمه بلا اقتداء و لا تعلیم و لا احتذاء لمثال صانع حکیم و لا اصابة خطأ و لا حضرة ملأ.