یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٣ - معاد - شخصیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٥٣

معاد

رجوع شود به ورقههای اخلاق- وجدان، کانت.

معاد - حشر و نشر، کتاب نفس

رجوع شود به ورقه توحید: و نحن اقرب الیه منکم.

معاد - شخصیت

یکی از مسائل اساسی معاد، بقای شخصیت است؛ یعنی از امور قطعی این است که در معاد ادیان، افراد و اشخاص عیناً همان شخص که در دنیا بوده با همان احساس شخصی که اکنون احساس میکند محشور میگردد [١]. و اگر فرض کنیم از اندام گذشته او شیء جدیدی [خلق شود] که کاملًا مثل او باشد ولی عین او نباشد- ولو فرض کنیم که این خلق جدید، خود را همان احساس کند و همان گذشته را به یاد آورد- ابداً او محشور نشده و کیفر او ظلم است و پاداشش عدل و فضل نسبت به او نیست.

آنچه در قرآن از نظر احیای زمین و نباتات آمده است تنظیر و تشبیه از حیثی و جهتی است نه از همه حیثیات و جهات. ما در دنیا مثالی نداریم که احیاء موتی باشد، حتی از نظر عینیت و شخصیت.

اگر چنین چیزی یافت شود عیناً آخرت است [٢] کسانی که قائل به روحاند و روح را باقی میدانند، از این نظر