یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٦٦ - معاد - شخصیت، بقا، عینیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٦٦

حقیقت واحد است که فاصله زیادی مابین مرگ و حیات وجود ندارد.

اینها همه درست ولی حداکثر، بقای نسلی و شخصیت خانوادگی را ثابت میکند نه شخصیت فردی و عینی را. دلیل مطلب این است که به قول نویسنده همه سلولهای بدن صلاحیت دارند که معرف شخصیت و حتی از لحاظ حافظه یادآورنده گذشته باشند. پس بدن یک فرد ممکن است در شرایط مساعد به صورت هزارها فرد مشابه هم ظاهر شود. اینچنین افرادی به فرزندان و نتایج فرد پیش شبیه ترند تا تکرار خود او ولو آنکه همه آنها احساس کنند که همان شخص گذشته هستند، که البته از نظر ما که به غیر مادی بودن حافظه ایمان داریم اصل مطلب در مورد حافظه محال است.

صفحه ٢٣٤:

نمیگویم رستاخیز موعود حتماً در نتیجه نشو و نمای مجدد پارههای بدن ماست ... غرض از این بحث ارائه مطلب و مخصوصاً اثبات بقای شخصیت و امکان احیای نفس بود که علم بشر امروز تقریباً میتواند زیر بار آن برود و اگر روزی بشنوید در فلان دانشگاه آمریکا بدن مومیایی فراعنه مصر را به حرکت و نطق درآوردهاند حتماً اصرار در انکار آن نخواهید کرد.

هر احیای میت، قیامت نیست:

فرضاً چنین کاری بشود، این کار از نوع قیامت قرآن نیست.

خود قرآن مکرر از احیای موتی به وسیله انبیا نام برده ولی آنها را نوعی قیامت نخوانده است. در داستان ابراهیم و مرغان هم نمیگوید این نوعی قیامت است، بلکه اجمالًا نوعی احیاء موتی را ارائه میدهد.

صفحه ٢٣٤ تحت عنوان «توسعه شخصیت و مسئله ثواب و