یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٣٦ - ولایت - اخذ ذکر و اجازه به عقیده صوفیه

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ٤٣٦

و رابطوا که در تفسیر به «مرابطه علی الامام» تفسیر شده، همه را ناظر به همین مطلب معرفی میکند.

در صفحه ٢٠١ رابطه بیعت کننده و بیعت گیرنده را رابطه ابن و اب، و رابطه بیعت کنندگان را با هم رابطه اخوت میخواند و تشبیه میکند (ص ٢٠٣) این سنت را به پیوند شیرین که به درخت تلخ میزنند و در عین [حال] مراقبت باغبان لازم است که پیوند نخشکد، باغبان شاخههای تلخ را میزند و پیوند را پرورش میدهد.

در صفحه ٢٠٧ میگوید: فصل هفتم در بیان جواز فکر مصطلح صوفیه که عبارت باشد از صورت مرشد در نظر داشتن و توجه به مرشد نمودن ... در صفحه قبل و اول این صفحه نیز راجع به همین مطلب بحث میکند.

در صفحه ٢٠٩ به حدیث تفکر در آلاء اللَّه از باب اینکه ائمه و مراشد اعظم، آلاء الهی هستند و به احادیث استحباب نظر بر وجه عالم و اخبار مجالست با عالم و اخبار واسطه قرار دادن محمد و آل محمد صلی الله علیه و آله در حاجات که «و مقدمکم امام طلبتی» و به آیه و ابتغوا الیه الوسیلة تمسک جسته است.

ایضاً متمسک میشود به آیه یا ایها الذین امنوا اتقوا اللَّه و کونوا مع الصادقین و این بیت مثنوی را به یاد میآورد: