یادداشتهای استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٧ - معاد - شخصیت، بقا، عینیت
یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٥٧
معاد - شخصیت، بقا، عینیت
در راه طی شده، صفحه ٢١٦ میگوید:
در اساسِ فکر قیامت دو مفهوم اصلی وجود دارد: بقا و کمال ...
قانون تکامل نشانه و سراغی از قیامت میدهد و اصل بقا یا ثبات ماده بزرگترین مانع سر راه قیامت را برداشته است [١] به نظر ما آنچه اساس فکر قیامت است، عینیت است نه بقا. بقا لازمه عینیت است؛ یعنی اگر شخص معدوم شود بالکلیه، و اعاده معدوم ممکن باشد، قیامت ممکن است با اینکه بقا نیست. ولی چون واقعاً اعاده معدوم محال است، پس بقا شرط عینیت است. اگر بقا نباشد مثل است نه عین. [اگر شخص] باقی نماند دیگر عینیتی در کار نیست. اصل بقای روح نمیتواند حافظ عینیت باشد ولی اصل بقای ماده به صورتی که علم میپذیرد اولًا بقای نوع ماده است نه فرد، و ثانیاً بقای مصالح بدن است نه خود بدن. خود مرکب شیمیایی یا طبیعی با برهم خوردن ترکیب اول از بین میرود.
صفحه ٢١٧:
برای وصول به قیامت لازم نیست اصرار در اثبات روح داشته باشیم، بلکه میگوییم ماده یادگار حالات گذشته خود را حفظ مینماید ... اگر بیست قطعه فولاد به اندازه و شکل مشابه از یک قالب ببرید و آنها را در کورههای متعددی که به درجات حرارت مختلف باشد مدتهای متفاوتی گرم کنید، پس از آنکه تمام قطعات را هریک به سرعت علیحدهای سرد کردید و در درجه حرارت مشترک پیش هم قرار دادید این قطعات در عین تساوی ابعاد و توافق درجه حرارت و شرایط محیط باطناً به
[١] مصالح باقی است.