یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥٦ - معاد - شخصیت

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٧، ص: ١٥٦

فوق العاده کوچک باشد- بتواند مانند نطفه، دانه، ریشه و قلمه و غیره عیناً همان شخص را ایجاد کند.

در این فصل چنین میگوید:

بنابراین از نظر علمی و اصولًا محال نیست که قطعهای از قطعات و پارههای تن انسان ولو فوق العاده کوچک باشد بتواند مانند نطفه، دانه، ریشه، قلمه و غیره اگر در شرایط مناسب قرار گرفت، رشد کرده عیناً همان شخص اولیه را با همان شکل و قیافه و صفات و خاطرات درست کند. چنین شخصی ادامه دهنده و ارث برنده شخصیت قبلی خواهد بود و اگر محیط جدید دارای شرایط و لوازم مناسبتر و مساعدتر از محیط دنیا بود، رشد و توسعه فوق العاده بیابد و عواقب و نتایج اعمال گذشته را که به صورت ملکات و روحیات مکتسبه درآمده است به وجه خیلی شدید و وسیع ببیند. مکتسبات آن چیزی است که انسان در برخورد با پیشامدها و تحریکات خارج بر حسب عکس العملی که ابراز دارد و نظر و رفتاری که اتخاذ نماید، در وجود خویش ایجاد مینماید و چیزی بر ساختمان یا شکل نسوج و اعضا و اعصاب خود میافزاید. همین حالات و واردات و تولیدات شخص یا ملکات و مکتسبات، انعکاسی در سراسر پیکر ما و از جمله در سلولهای تناسلی و سلولی که احیاناً باید مأمور احیای بعدی باشد، خواهد داشت. برحسب آنکه شخص در این دنیا چه عقیده و مقصد و مسیری داشته، چه اعمالی انجام داده و چگونه وجود خود را تنظیم و تکمیل کرده باشد، نتیجه و میراث آن پس از رستاخیز و رشد مجدد به او باز میگردد.