فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٩٢ - حرمت خود كشى و وجوب حفظ جان خود و ديگرى آیت الله رضا استادى

كشته شود، حرام است ،.... پس هر گاه كسى كه در حال گرسنگى از روى اضطرار، نه به قصد گناه، از آنها بخورد، خداوند بخشنده و مهربان است».

ـ { قل لااجد في ما اُوحيّ إلىّ محرّماً على طاعم يطعمه إلاّ أن يكون ميتة أو دماً مسفوحاً أو لحم خنزير فإنّه رجس أو فسقاً أهلّ لغير اللّه‌ به فمن اضطرّ غير باغٍ و لاعادٍ فانّ ربك غفور رحيم } ؛ (٢٥)

بگو در احكامى كه به من وحى شده، چيزى را كه بر خورندگان طعام حرام باشد، نمى‌يابم، جز آنچه مردار باشد، يا خون ريخته، يا گوشت خوك كه پليد است، يا حيوانى كه براى غير خدا، از روى فسق و نافرمانى ذبح كنند. هرگاه كسى به خوردن آنها مضطرّ گرديد، مصرف كند، در صورتى كه از روى ستم و تعدّى، از فرمان خدا نباشد، همانا خداى تو بخشنده و مهربان است».

{إنّما حرّم عليكم الميتة و الدم و لحم الخنزير و ما أهلّ لغير اللّه‌ به فمن اضطرّ غير باغٍ و لا عادٍ فانّ اللّه‌ غفور رحيم } ؛ (٢٦)

خداوند بر شما بندگان فقط مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه با نام غير خداوند ذبح كنند، حرام كرد و اگر كسى مضطرّ به خوردن آنها شود، بى آنكه از روى سركشى و تعدى از حكم خدا باشد، البته خداوند بسيار آمرزنده و مهربان است».

ـ { و قد فصّل لكم ما حرّم عليكم إلاّ ما اضطررتم إليه } ؛ (٢٧)

و به تحقيق خداوند آنچه را كه جز در حالت اضطرار بر شما حرام كرده، به تفصيل بيان داشته است.