از امام صادق(ع) در مورد هلال ماه رمضان كه در روز بيست و نهم ماه شعبان از ما پوشيده است،سؤال كردم. امام (ع) فرمود: روزه مگير مگر اين كه هلال را ببينى. پس اگر اهالى شهرى ديگر به حلول ماه شهادت دادند، روزه اى را كه نگرفته اى قضا كن (٣٩) .

٣. صحيحه اسحاق بن عمار:

سالت ابا عبداللّه‌(ع): عن هلال رمضان يغم علينا فى تسع و عشرين من شعبان؟ فقال: لاتصمه الا ان تراه، فان شهد اهل بلد آخر انهم راوه، فاقضه، از امام صادق(ع) درمورد هلال ماه رمضان كه در بيست ونهم ماه شعبان از ما پوشيده است، سؤال كردم. امام (ع) فرمود: روزه مگير مگر آن كه هلال را ببينى. پس اگر يكى ازاهالى شهرى ديگر شهادت داد كه آنها ماه را ديده‌اند روزه اى را كه نگرفته اى قضا كن (٤٠) .

٤. در صحيحه ابو بصير آمده است كه از امام صادق(ع) در مورد روزى از ماه رمضان كه بايستى قضا شود سؤال شد امام(ع) فرمود:

لاتقضه الا ان يثبت شاهدان عدلان من جميع اهل الصلاة متى كان راس الشهر، وقال: لاتصم ذلك اليوم الذي يقضى الا ان يقضي اهل الامصار، فان فعلوا فصمه، آن روز را قضا مكن مگر اين كه دو شاهد عادل اهل نماز ثابت كنند كه چه زمانى اول ماه است. و فرمود: روزى را كه قضا مى شود روزه مگير مگر اين كه اهالى شهرها قضاى آن روز را به جا آورده باشند، اگر آنها به جا آوردند تو هم به جاى آور (٤١) .

(٣٩) همان، باب٣، از ابواب احكام ماه رمضان، ح٩.
(٤٠) همان، باب ٨، از ابواب احكام ماه رمضان، ح٣.
(٤١) وسائل الشيعه، ج ٧، باب١٢، از ابواب احكام ماه رمضان، ح١.