فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٣٨ - رؤيت هلال آيت اللّه جعفر سبحانى
اما اگر از يكديگر دور باشند مانند شهرهاى بغداد و خراسان، بغداد و مصر، هر شهرى حكم خود را دارد (٢) .
شيخ طوسى در دو كتاب ديگرش يعنى نهايه (٣) و خلاف (٤) ، متعرض اين مساله نشده است.
٢. ابن حمزه (٥٥٠ هـ):
اگر ماه در شهرى ديده شود و در شهر ديگر ديده نشود، چنانچه اين دو شهر نزديك هم باشند، بر اهالى هر دو شهر روزه واجب است، اما اگر دور از يكديگر باشند مثل بغداد و مصر يا شهرهاى خراسان، در اين صورت بر اهالى شهرهايى كه ماه در آنها ديده نشده، روزه واجب نيست (٥) .
٣. محقق حلى (٦٠٢ ٦٧٦ هـ):
اگر ماه در شهرهاى نزديك به هم مثل كوفه و بغداد، ديده شود، بر تمامى ساكنان آنها روزه واجب است بر خلاف شهرهايى كه از يكديگر دورند مانند عراق و خراسان (٦) .
محقق در معتبر همين قول را ذكر كرده است و پس از نقل فتواى ابن عباس فرموده:
عبداللّه بن عباس به اين قول فتوا داده است (٧) .
ما به زودى فتواى ابن عباس را به نقل از تذكره بيان خواهيم كرد.
٤. علامه (٦٤٨ ٧٢٦ هـ) در تذكره:
اگر اهالى يك شهر ماه را ببينند و اهالى شهر ديگر آن را نبينند، اگر اين دو شهر مانند بغداد و كوفه نزديك هم باشند، دراين صورت حكم اين دو شهر
(٢) مبسوط، ج١، ص٢٦٧و٢٦٨.
(٣) نهايه، ص١٥٠.
(٤) خلاف، ج١، ص٣٩١، مساله.٨.
(٥) الوسيله، ص١٤١.
(٦) شرايع الاسلام، ج١، ص٢٠٠.
(٧) معتبر، ج٢، ص٦٨٩.