٣٤٦.امام على عليه السلام ـ در عهدنامه اش به مالك اش اگر شهروندان [ در كارى ] به تو گمان ستم روا داشتند ، عذرت (دليلت) را برايشان آشكار ساز و با اين كار ، سوء ظنّ آنان را از خود ، برطرف كن ؛ چرا كه با اين رفتار ، نفس خود را رام كرده ، با شهروندانْ مدارا كرده اى ، و بدان وسيله ، حاجت خويش را برآورده اى ، با استوار داشتن آنان بر مسير حق. [١]

٦ / ١١

كمك به ستمديدگان

٣٤٧.امام على عليه السلام : آن كه حقّ ستمديده را از ستمگر نستاند ، خداوند ، قدرتش را از او بستاند. [٢]

٣٤٨.امام على عليه السلام : بدانيد سوگند به كسى كه دانه را شكافت و خلايق را آفريد ، اگر نبودند اين بيعت كنندگان و حجّت، با وجود ياورْ تمام نمى شد ، و اين كه خداوند از دانشمندان پيمان گرفته كه شكمبارگى ستمگر و گرسنگى ستمديده را بر نتابند ، افسار آن را بر دوشش مى انداختم و پايانش را به كاسه آغازش سيراب مى كردم و مى ديديد كه دنياى شما نزد من ، ناچيزتر است از نخامه بزِ ماده. [٣]

٣٤٩.امام على عليه السلام : اى مردم! مرا بر كارتان يارى رسانيد. به خدا سوگند كه داد ستمديده را از آن كه ستم كرده ، بستانم و مهار ستمكار را بگيرم و او را به آبشخور حق كشانم ، گرچه ناخشنود باشد. [٤]

[١] نهج البلاغة : نامه ٥٣ ، تحف العقول : ١٤٥ .[٢] غرر الحكم : ٨٩٦٦ ، عيون الحكم والمواعظ : ٤٢٨ / ٧٢٦١ .[٣] نهج البلاغة: خطبه ٣، معانى الأخبار: ٣٦٢/١، الإرشاد: ١/٢٨٩ ، علل الشرائع : ١٥١ / ١٢ .[٤] نهج البلاغة : خطبه ١٣٦ ، بحار الأنوار : ٣٢ / ٤٩ / ٣٣ .