و راه يابد و [١] حركت آنگاه اندر [٢] مسافت دور برود و ضعيف گردد [٣] پس‌ [٤] ساكن گردد [٥] و صوت تابع او باشد او [٦] نيز ساكن گردد و بدان سبب صدا [٧] نيوفتد [٨] و اندر كوه و دره چون‌ [٩] آوازى‌ [١٠] داده آيد هوا را [١١] قرع كند و آن هوا كه اندر ميان كوهست متحرك گردد و چون‌ [١٢] راه‌ [١٣] نيابد آن حركت از [١٤] سبب كوه كه‌ [١٥] حايل باشد هوا مندفع گردد و [١٦] حركت او بدان جهت باز گردد كه‌ [١٧] از آن جهت ميآيد و صوت تابع آن حركت‌ [١٨] باشد هم‌ [١٩] باز گردد و مردم‌ [٢٠] چنان داند كه كسى ديگرست‌ [٢١]

[١] - ت: آن (بجاى و).

[٢] - م و ت: در.

[٣] - س افزوده: و.

[٤] - از اين كلمه تا «و بدان» از نسخه ت اصلا افتاده است.

[٥] - س: شود.

[٦] - م اين كلمه را ندارد.

[٧] - س اين كلمه را ندارد.

[٨] - س: نيفتد.

[٩] - س اين كلمه را ندارد.

[١٠] - ت و س: آواز.

[١١] - م اين كلمه را ندارد. ت: هو را.

[١٢] - س اين كلمه را ندارد.

[١٣] - ت: گداز.

[١٤] - ت افزوده: آن.

[١٥] - ت: كه كوه.

[١٦] - س اين حرف را ندارد.

[١٧] - س: كه آمده باشد تابع حركت.

[١٨] - س: كه آمده باشد تابع حركت.

[١٩] - م: همى.

[٢٠] - س: مردم پندارند كه كس ديگر است.

[٢١] - س: مردم پندارند كه كس ديگر است.