قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٨ - فصل اول اندر مسائل حيوانى

١٠- چراست‌ [١] كه مردم مفاجا [٢] از بيم يا از دشمنى بگريزد سوى‌ [٣] دست چپ گرايد و چون ايمن گردد روى‌ [٤] بدان جانب نهد كه خواهد [٥].

١١- چراست‌ [٦] كه بعضى از [٧] حيوان را دندان پيش زيرين‌ [٨] نيست و بعضى را هست.

١٢- چراست‌ [٩] كه آب چشم آن كس كه‌ [١٠] از غم گريد گرم بود و آن كس كه‌ [١١] از شادى گريد سرد بود.

١٣- چراست‌ [١٢] كه نكهت مردم گرم باشد و چون بدمد سرد باشد [١٣].

١٤- چراست‌ [١٤] كه انگشت ميانه بر پشت‌ [١٥] سبّابه نهى تا [١٦] بر يكديگر پيچد پس حبّه يا دانه حمّص بر كف ديگر دست نهى‌ [١٧] و اين دو سر انگشت كه بر يكديگر پيچيده است بر آن دانه حمّص‌ [١٨] بر كف دست بگردانى چنان دانى كه دو حمّص‌ [١٩] است زير [٢٠] انگشت و چون انگشت پيچيده نباشد يكى دانى‌ [٢١].

١٥- چراست‌ [٢٢] كه بر مقدم و شكم مردم موى بيشتر و درشت‌تر بود [٢٣]

[١] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[٦] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[٩] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[١٢] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[١٤] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[٢٢] چنين است در نسخه م و ت. فت: چرا كه.

[٢] - چنين است در نسخه م و ت. فت: از چيزى كه مفاجا بگريزد از سوى‌

[٣] - چنين است در نسخه م و ت. فت: از چيزى كه مفاجا بگريزد از سوى‌

[٤] - ت: روى بدان سو نهد كه صواب بيند. فت: بر آن دست كه صواب بيند برود.

[٥] - ت: روى بدان سو نهد كه صواب بيند. فت: بر آن دست كه صواب بيند برود.

[٧] - فت: اين كلمه را ندارد.

[٨] - ت: بش زيرين.

[١٠] - فت: چشمى كه.

[١١] - فت: چون (بجاى آن كس كه).

[١٣] - ت: گردد.

[١٥] - م اين كلمه را ندارد.

[١٦] - اين جزء از فت اصلا افتاده است.

[١٧] - اين جزء از فت اصلا افتاده است.

[١٨] - فت: نخود.

[١٩] - فت: نخود.

[٢٠] - اين جزء از فت اصلا افتاده است.

[٢١] - اين جزء از فت اصلا افتاده است.

[٢٣] - فت: بيشترست. ت: بيشتر و ديگر الخ.