ايمان زيربناى شريعت - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٣ - ده- حق، ابزار آفرينش

... وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ... [١].

«... هر آينه سست‌ترين خانه‌ها خانه عنكبوت است...»

خداوند مى‌فرمايد:

خَلَقَ اللَّهُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً لِلْمُؤْمِنِينَ‌ [٢].

«خدا آسمانها و زمين را به حق بيافريد و در اين آيتى است براى مؤمنان.»

٧- هر چيزى براى هدفى آفريده شده است. آيا انديشه، ما را به اين نتيجه نمى‌رساند كه آدمى نيز براى هدفى و در محدوده نظمى آفريده شده است و روزى براى محاسبه در برابر خداى جهانيان قرار مى‌گيرد. خداوند مى‌فرمايد:

أَوَ لَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِم مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمّىً وَإِنَّ كَثِيراً مِنَ النَّاسِ بِلِقَاءِ رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ‌ [٣].

«آيا با خود نمى‌انديشند كه خدا آسمانها و زمين را و هرچه را ميان آنهاست، جز به حق و تا مدّتى محدود، نيافريده است‌؟ وبسيارى از مردم به ديدار پروردگارشان ايمان ندارند.»

٨- خداوند آسمانها و زمين را براساس حكمت و مهلت مشخّصى آفريده، حركت شب و روز كه حكايت از تدبيرى آشكار و نظمى دقيق دارد گواهى است بر اين كه آفريننده، آنها را از سر بيهودگى و بازى نيافريده است، و اين كه هر انسانى مسؤول عملكرد خويش است، و هيچ‌كس بار ديگرى را به دوش نمى‌كشد، و سنگينى گناه او را حمل نمى‌كند. خداوند مى‌فرمايد:

خَلَقَ السَّماوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ يُكَوِّرُ اللَّيْلَ عَلَى النَّهَارِ وَيُكَوِّرُ النَّهَارَ عَلَى اللَّيْلِ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ كُلٌّ يَجْرِي لِأَجَلٍ مُسَمّىً أَلَا هُوَ الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ [٤].

«آسمانها و زمين را به حق بيافريد. شب را بر روز داخل مى‌كند و روز را بر شب و آفتاب و ماه‌